Teknoloji hastalığı olarak adlandırılan aşırı İNternet bağımlılığı, ülkemizde artık madde bağımlıları gi-bi yatarak tedavi ediliyor.

Uzmanlar, bilgisayar önünde yiyip-içip-uyuklatan, sosyal hayattankoparan bağımlılığın kokain benzeri maddeler gibi beynin yapısını bozduğunu söylüyor.

İnternet ve bilgisayarın aşırı kullanımı beyinde madde bağımlılığı gibi narkotik etki oluşturuyor. Psikiyatrist Prof. Dr. Nevzat Tarhan, 24 saat bilgisayar başında kalmaya çalışan, yeme-içme ve diğer ihtiyaçlarını klavye önünde gidermeyi tercih eden kişilerin bir süre sonra beyin kimyalarının madde bağımlılarında olduğu gibi bozulduğunu söyledi. Tarhan, beynin eski fonksiyonunu kazanabilmesi için de ileri durumdaki hastaların artık yatarak tedavi edilmeye başlandığını kaydetti. Prof. Tarhan, internet bağımlılığı için, “Ha kokain, ha internet. İkisinin de beyinde oluşturduğu zarar aynı.” dedi. Tarhan şu bilgileri verdi: “Uzun süre monitör başında kalmak kişide haz duygusu ile ilgili ödül-ceza mekanizmasını bozuyor. İlk başta 1 saatlik sürede internete girmek kişiye haz verirken, aynı lezzeti alabilmek için bilgisayar başında kalınan süre gittikçe artıyor. Bu süreyi 25 saate kadar çıkartanlar mevcut. Bunun sonucunda kişi zamanla madde bağımlılığındaki davranışları sergilemeye ve tamamen sanal bir hayat yaşamaya başlıyor.”Bağımlı kişiler klavye başından uzaklaştığında depresif hareketler sergileyip krize giriyor. Neticede hırçınlaşıp etrafındaki eşyaları kırıp dökebiliyor. Yatarak tedavide hastanın 15 gün süreyle izole edildiğini belirten Tarhan, bu sırada madde bağımlılarında görülen anormal kriz hali ortaya çıkıyorsa, beynin bu reaksiyonunu ilaçlarla önlediklerini belirtiyor.

İnternet de sokaklar kadar tehlikeli

Bağımlılığın oluşmaması için ailenin çocuğa küçük yaştan itibaren disiplinli ve planlı yaşamayı öğretmesi gerektiğini kaydeden Prof. Dr. Nevzat Tarhan şunları söyledi: “Anne-babalar, ‘sokaklar tehlikeli’ diye çocukları daha ucuz ve kolay bir yöntem olan bilgisayara ve televizyona teşvik ediyorlar. Bu, çok yanlış. Bir de ebeveynler, çocuklarını ergenlik dönemine kadar serbest bırakıp ergenlikte sınır koymaya başlıyorlar. Serbest yaşamaya alışmış çocuk ister istemez böyle bir dönemde anne-babasına tepki gösteriyor, onları dinlemiyor.”